Vanmorgen maakte ik deze foto voordat ik naar kantoor ging.

Niks bijzonders eigenlijk.

Gewoon aangekleed, haar gedaan, tas pakken en gaan.

Maar toen ik de foto terugzag, schoot er ineens iets door mijn hoofd.

Wanneer zijn wij vrouwen het eigenlijk normaal gaan vinden om onszelf altijd als laatste te zetten?

We werken.

We zorgen voor de kinderen.

We denken aan afspraken, boodschappen, school, sporten, verjaardagen en alles wat er tussendoor nog even geregeld moet worden.

We houden thuis van alles draaiende.

En ondertussen gaan we zelf gewoon door.

Ook als we moe zijn.

Ook als we slecht hebben geslapen.

Ook als ons lichaam eigenlijk allang zegt dat het genoeg is geweest.

En ergens onderweg gebeurt er iets geks.

Wij verdwijnen een beetje uit ons eigen leven.

Niet letterlijk natuurlijk.

Maar wel in de aandacht die we onszelf geven.

Dat jurkje waarin je je zo mooi voelt blijft in de kast hangen.

Je denkt: ach, vandaag hoeft het niet.

Goed eten schiet erbij in.

Bewegen stellen we uit.

Rust nemen voelt bijna alsof we iets verkeerd doen.

En tijd voor jezelf?

Nou ja, eerst even de rest.

En daarna is het meestal avond.

Herkenbaar?

Wanneer werd voor jezelf zorgen iets extra’s?

Ik heb soms het gevoel dat er ontzettend veel van vrouwen verwacht wordt.

We willen een goede moeder zijn.

Een fijne partner.

Ons werk goed doen.

Het huis een beetje op orde houden.

Er zijn voor familie en vrienden.

En het liefst zien we er ondertussen ook nog fris en vrolijk uit.

Serieus?

Er zitten nog steeds maar 24 uur in een dag.

Toch proberen we er regelmatig een stuk of 36 in te proppen.

En degene op wie we het makkelijkst bezuinigen, zijn we zelf.

Dat vind ik eigenlijk best verdrietig.

Want goed voor jezelf zorgen is geen luxe.

En jezelf vrouwelijk willen voelen is ook niet oppervlakkig.

Voor mij gaat dat helemaal niet over hakken, make up of iedere dag perfect voor de dag komen.

Het gaat over jezelf niet vergeten.

Iets aantrekken waarin jíj je fijn voelt.

Even aandacht besteden aan jezelf omdat jij daar zin in hebt.

Goed eten omdat je lichaam voeding nodig heeft.

Bewegen omdat je sterker wilt blijven.

Rust nemen voordat je volledig leeg bent.

Niet omdat je eerst alles voor iedereen gedaan hebt.

Maar omdat jij net zo goed meetelt.

Je hoeft jezelf niet terug te verdienen

Misschien is dat wel wat ik vanmorgen in deze foto zag.

Niet alleen iemand die klaarstaat om naar kantoor te gaan.

Maar ook een herinnering aan mezelf.

Ik ben er ook nog.

Niet alleen als moeder.

Niet alleen als vrouw die werkt en regelt.

Niet alleen als degene die overal aan probeert te denken.

Gewoon als Nadia.

En misschien mag jij jezelf daar vandaag ook even aan herinneren.

Je hoeft niet te wachten tot alles af is.

Want eerlijk?

Alles is nooit af.

Er komt altijd wel weer een was, een mailtje, een boodschap of iemand die iets van je nodig heeft.

Dus trek dat leuke jurkje aan.

Ga even wandelen.

Maak iets lekkers voor jezelf.

Of doe helemaal niets en drink je koffie een keer warm op.

Niet omdat dat je een betere vrouw maakt.

Maar omdat jij óók iemand bent voor wie gezorgd mag worden.

En misschien moeten we daar zelf maar weer eens mee beginnen.